Како направити стратегију клађења? Најпре се зада месечни износ чији губитак играч подноси без последица, а из њега се изводи улог по тикету. После тога долазе лиге и спортови које играч стварно прати, јер познавање тимова вреди више од случајних комбинација. Трећи корак је врста опкладе: појединачне опкладе и краћи тикети имају мању маржу од дугих комбинација. На крају се сваки тикет бележи са квотом, улогом и исходом, а после месец дана план се проверава према бројкама.
Како победити кладионицу? Дугорочно то полази за руком реткима: онима који лове грешке у квотама, воде строгу евиденцију и рачунају с тим да ће им налог бити ограничен ако стално добијају. Како зарадити на кладионици не зависи од трика, него од тачности процене и висине марже: кад је процена једнако добра као кладионичарска, маржа сваког тикета односи део улога. За већину играча реалан циљ није зарада, већ забава са унапред одређеним трошком, без јурења губитака.
Шта значи сигурица? У жаргону кладионица то је тикет или пар за који се тврди да не може да падне, обично уз ниску квоту или „дојаву“ о намештеној утакмици. Сигурица је мит: фаворит са квотом 1,20 по сопственој квоти губи приближно једном у шест мечева, а низ таквих парова ризик само множи. Плаћене дојаве и „намештене“ утакмице по правилу су превара, док је учешће у намештању кривично дело. Сигурнија од сваке сигурице је граница улога коју играч не прелази.